Na miejsce usytuowania Toruńskiej Stacji Polarnej wybrano pn.-zach brzegi Ziemi Oskara II - nadmorską równinę Kaffioyra ( Równina Kawy ) . Wiele razy okazało się później jak korzystne miejsce wybrano. Baza położona jest nad cieśniną Forland oddzielającą Spitsbergen od długiej na 100 km, a szerokiej zaledwie na kilka kilometrów Wyspy Księcia Karola. To jeden z najpiękniejszych zakątków Spitsbergenu. Praktycznie prosto z morza strzeliste góry sięgają ponad 1 kilometr, z gór tych kaskadami spływają lodowce, niektóre z nich wyżłobiły głębokie doliny. ( Co ciekawe, od strony zachodniej , od morza Grenlandzkiego, lodowców praktycznie niema - to wpływ prądu zatokowego) . Po wschodniej (naszej) stronie Forlandsundet , góry dochodzące do 900-1000 m n.p.m. oddalone są o 2-4 km od brzegu morskiego. Między morzem a górami znajduje się starasowana równina, która wyłoniła się z morza po ustąpieniu zlodowacenia pleistoceńskiego. Równina ta porozcinana jest przez rzeki płynące od lodowców. Na południe od Kaffioyry znajduje się przepiękny SanJonsfjord. Z kolei na północy, za zatoką Horn, uwagę przyciąga, ciągle narastająca piaszczysta mierzeja - Sarstangen. Narastanie tej mierzei praktycznie zamknęło Forlandsundet dla żeglugi większych jednostek niż nasze łodzie. Zatoka Horn do której uchodzi potężny o powierzchni ok.80 km2 lodowiec Aavatsmarka zamyka Kaffioyrę od północy, od wschodu zaś pasma górskie, z których dolinami spływają lodowce będące obiektami naszych badań, są to, idąc od północy, lodowce: Waldemara, Ireny, Elizy, Eivinda, Andreasa i Olivera. Od południa Kaffioyra ograniczona jest zatoką; kończącego się morzu lodowca Dahla.. Toruńska Stacja Polarna położona jest ok. 200 km na północ od Hurnsundu, w prostej linii do Longyearbyen jest ok. 100 km (ale morzem ok.140 km) , 38 km na północ leży Ny Alesund.